Η "παραθύρα"

       Ήταν κάποτε στο χωριό ο Γιάννης που αρκετά συχνά ξέμενε από λεφτά,κάποια λοιπόν από αυτές τις φορές σκέφτηκε να επισκεφτεί τον μπάρμπα-Γιώργη που αυτός πάντοτε είχε και να του ζητήσει δανεικά.

       Πάει λοιπόν του χτυπάει την πόρτα μπαίνει μέσα και βρίσκει τον μπαρμπα-Γιώργη περικοπά* να στρίβει μια τσιγάρα, "τι είναι ουρέ, τι έπαθες? " του λέει. 

-Να μπάρμπα-Γιώργη θέλου να σ' χαλέψου κάτι και ντρέπουμι 

-Άμα ντρέπουσαν δεν θα έρχουσαν ουρέ, άι πες μου τώρα

-Μπάρμπα χρειάζουμαι 100δρχ. και τέλους του μήνα θα στα δώσω

-Σήκου και κοίτα εκία  στ' παραθύρα**, έχει μέσα, άπλουσε και πάρε

       Πάει λοιπόν ο Γιάννης παίρνει τα λεφτά και φεύγει αφού πρώτα ευχαρίστησε τον μπάρμπα-Γιώργη, Και αφού πέρασε ο μήνας πέρασε και ο επόμενος πέρασε και ο τρίτος ο Γιάννης "ξέχασε" να επιστρέψει τα λεφτά.

       Ο καιρός περνούσε μέχρι που κάποια στιγμή ο Γιάννης  χρειάστηκε και πάλι δανεικά, παέι ξανά στον μπάρμα-Γιώργη και του λέει:

- Μπάρμπα μην έχς 100δρχ να μ' δωκς μέχρι τέλους του μήνα

- Βέβαια κ' έχου ουρέ, άπλουσε εκία στ' παραθύρα κι πάρε  

       Πάει ο Γιάννης και κοιτάει στην παραθύρα και λέει στον μπάρμπα-Γιώργη:

-Ο μπάρμπα-Γιώργη εδώ δεν έχει τίπουτις

-Δεν έβαλες παιδί μου και δεν έχει ,άμα έβανες θα είχε του αποκρίθηκε ο μπάρμπα-Γιώργης.

*ξαπλωμένος στο πάτωμα δίπλα στο τζάκι                                                                                                                                                         **Έσοχή στον τοίχο κατάλληλη για την φύλαξη αντικειμένων και χρημάτων.